Conventies

Conventies

Conventies

Vorige week ben ik begonnen met een nieuwe opdracht. Ingevlogen voor een kind dat vraagt om een uitdaging. Wij als volwassenen zijn vaak geneigd om te praten over en kijken naar kinderen met probleemgedrag. Maar in feite is het gewoon een uitdaging voor ons om het kind te begrijpen. Het snappen van de manier waarop het zich verbindt met ons.

Wanneer ik de nadruk leg op gedrag, zal ik nooit begrijpen wie dit kind is. Dus wat zou er gebeuren als ik mijn focus zou verplaatsen van conventies, waarin we onszelf gegoten hebben, naar welke doelen het kind en ik samen zou kunnen bereiken? Het is mogelijk dat wanneer ik mezelf bewust ben van deze conventies en deze leer loslaten (of ont-leer) er de ruimte, nabijheid en beschikbaarheid ontstaat die nodig is om de verbinding te maken met de ander. Loslaten van denkpatronen om zuiver te communiceren. Groei en ontwikkeling is wat er overblijft. Dus als ik conventies en vooroordelen even links laat liggen, wat zie ik dan werkelijk? Potentie? Talenten? Dromen? Verlangens? Pijn?

Ik ervaar uitdagend gedrag als een spiegel. Een spiegel waardoor ik met mijn eigen uitdagingen wordt geconfronteerd. Net als iets on- of niet goed zichtbaars dat wil worden ontsluiert. Als ik onverwachts zou reageren zonder te vervallen in conventies geeft het me altijd de ruimte om in relatie te blijven met de ander. Dan ‘weet’ ik, zonder het altijd direct te weten, dat ik het juiste doe in elk moment. En ja, ook (of misschien wel juist) kinderen die gediagnosticeerd zijn! Zij vragen in mijn beleving en ieder op hun eigen wijze om hen te accepteren, hen te begrijpen in hoe zij denken en voelen en om hen te ondersteunen problemen en moeilijkheden te overwinnen.

Ik denk dat als je alles ‘in control’ wilt hebben dit enkel bijdraagt aan het voeden van conventies en regels. Zelf inzicht krijgen in het functionele en de pedagogische waarom en waarden achter conventies en regels zal uiteindelijk kinderen helpen om de wereld waarin zij leven te kunnen begrijpen. Het leert ze taal geven aan wat zij ervaren.

En soms zal een leerproces niet soepel gaan en vraagt het om een uitdaging. Opvoeden en onderwijzen van kinderen kan schuren met mijn eigen waarden en conventies. Niets doen of het zelfs in stand houden hiervan zorgt voor een zandlaag. Nog meer schuren als gevolg.

Maar als het schuren de ontwikkeling van een kind voedt, ben ik niet degene die belangrijk is of om wie het draait.

About the Author

Leave a Reply