de shit

de shit

de shit

Het is zo herkenbaar. Dat gevoel te hebben ‘de shit’ van iemand anders op te moeten lossen. Dat ‘de uitdaging’ al eerder aangegaan had mogen worden. Dat.

Het vraagt zelfvertrouwen. Het lef om dit gevoel zichtbaar en concreet te maken. Het lef om dit uit te spreken. Weten dat ‘de shit’ soms niet jou ligt. Het lef om kwetsbaar de ‘hoe dan’-vraag te stellen!

Het vraagt tijd. Tijd om het juiste dingen te doen. Tijd om die juiste dingen in kaart te brengen. In kaart brengen van de koers die nodig is voor de ontwikkeling van een kind, de groep én jezelf…

Meer nog vraagt het geduld. Het geduld dat wat wordt ingezet ook iets oplevert. Waar opbrengsten het bewijs zijn van dat wat je doet. Waar opbrengsten een legitimering en spiegel vormen in plaats van dat het over afrekenen of vergelijken gaat.

Wat rest is vieren van iedere stap! Hoe klein die stap ook is. Ieder (baby)stapje is winst.

Durf jij in het diepe te springen?

About the Author

Leave a Reply