Ik ook.

Ik ook.

Ik kan niet anders zeggen dan dat ‘Yo, También’ een zeer verrassende en integrerende film is! De film is erg sterk en zet aan tot denken, zowel voor het maatschappelijk debat als wel voor mijn eigen reflectie. Duidelijk wordt hoe snel je eigenlijk mensen met wat voor handicap dan ook uitsluit. Hoe invullingen en invoelen ik zelf eigenlijk vaak laat leiden, in plaats van mezelf te verwonderen en open te staan voor de ander. Angst regeert dan.

De film zet heel duidelijk de volgende vragen centraal:
wat is normaal,
wie is normaal,
wanneer ben je normaal,
waarom kijken we zo anders naar mensen met een handicap,
waarom behandelen we mensen met een handicap alsof het kinderen zijn en
hoe treurig is het als je een handicap hebt en anders behandeld wordt?

Of wel mijn existentiele vraag aan mezelf: kies ik de ander te benaderen vanuit liefde, of vanuit angst?

We vullen veel te veel en veel te snel zaken voor kinderen en volwassenen met verstandelijke beperking in. Daar waar relatie, competentie en gevoel van autonomie de overeenkomst is tussen mij en ieder ander. We zijn mensen, samen en dat is wat ons bindt. Laten we (lees: we is mijn note to self) verder kijken dan gedrag en uiterlijk. Ook in het dagelijks leven vinden we mensen mooi of lelijk, maar dat wil niet zeggen dat wat ze te vertellen hebben ook mooi of lelijk is. Laten we goed kijken en luisteren, voor we (veel te snel) een mening/voor(/ver-)oordeel(ing) vormen!

Ik ook! Must see!

About the Author

Leave a Reply