Op nul beginnen

Op nul beginnen

Op nul beginnen

Deze tijd, de herfst, is voor mij een speciale tijd. Bladeren vallen, net als inzichten en ervaringen. Een kleurrijke voedingsbodem ontstaat waardoor iets nieuws kan groeien. Vandaag, wanneer ik wakker word, daalt een inzicht: iedere dag een nieuwe, verse start maken is voor mij een uitdaging! Iedere dag op nul beginnen. Dat.

Ooit was er die collega, die mij niet het weekend in liet gaan. Eerder op die dag had er zich een voorval plaatsgevonden: Okke gooide een stoel door het lokaal, smeet de klasdeur open en rende weg. Hij werd opgevangen, gefixeerd en de bedreiging van Okke diende als inzet en ‘legitimering’ voor verwijdering van school.

Mijn collega zag aan mij dat ik het voorval niet kon loslaten en mee het weekend in zou nemen. Die mij-kunnen-ze-niets-maken-houding bleek voor hem iets te doorzichtig. Het gesprek met hem maakte ‘iets’ helder van waar ik toen mee leek te zitten: de verwijdering. Het ultieme uitsluiten. En het overrulen van mijn en ons proces, het proces dat ik met hem, Okke, was aangegaan.

Heel lang heb ik dit niet los kunnen laten. Jaren heb ik het met me meegedragen. Het voorval heeft mij mede gemaakt tot wie ik nu ben. Is één van mijn wortels geworden. Een wortel die mijn visie op menszijn heeft gevormd.

Iedere dag op nul beginnen. Mijn verlangen. Een nieuwe dag, een nieuw begin. Het lukte mij niet. Misschien wel omdat ik zo graag wilde leren loslaten. Okke bleef maar door mijn hoofd spoken. Vooral door wat ik op mijn eerste werkplekken om mij heen zag gebeuren. Herbeleven. Tot het moment dat ik er klaar mee was: het fixeren van kinderen. Dat raakt mij zo diep, dat ik besloot te breken met deze aanpak en school. Ik diende mijn ontslag in. Ik wilde op nul beginnen.

Het was die middag dat ik naar het station fietste. En daar stond ineens Okke. In een andere stad, wachtend op een trein in tegengestelde richting. Het ging hem goed. Nog steeds leerling en een nieuwe school, net als ik. Het was goed om hem te zien en hem te horen. Onbewust sloot hij iets mee af. Het loslaten kon beginnen. Het loslaten mijn boosheid. Boosheid van ongeloof. Boosheid over de acties en interventies van de ander. Het stond mijn afsluiten in de weg. Een wortel waar ik steeds over struikelde.

opnul-quote-klHet besef dat ‘op nul beginnen’ mij enkel lukt, wanneer ik de dag ervoor goed heb afgesloten maakt mij wakker. Wat mij te doen staat is mijn voeten optillen. In beweging komen. Vertrouwen dat wanneer ik over de wortel heen stap deze mijn ontwikkeling blijft voeden. Dat loslaten geen afsluiten is. Geen uit het oog uit het hart. Dat ik mag staan voor het pad dat ik loop en de visie die ik draag. Dat mijn twijfel de beweging is om te ervaren of en wanneer ik het ‘juiste’ doe. Verwonderen in plaats van het veroordelen van de onmacht.

Op nul beginnen is vanuit het beste in mezelf de dag starten. Het beste door te voelen welke keuzes dicht bij mijn hart liggen, me blij maken en in beweging houden. Om vervolgens beschikbaar te zijn om iedereen die kans te geven hun beste zelf te ervaren. Een volgende ‘Okke’ leren zijn stoel recht te zetten, te laten kijken naar zijn wortel en oefenen er overheen te stappen.

About the Author

Leave a Reply