over

Het is begin januari 2007, mijn eerste echte werkdag. Als leerkracht. Ik stap met frisse moed en een open blik een leeg lokaal binnen. Althans, niet helemaal leeg: er staan een tafel, vijf stoelen en een bureaustoel. Aan de muur hangt een whiteboard en de stift ligt gevallen en uitgedroogd op de grond. In een kast die leeg blijkt te zijn, kijk ik of er een methode te vinden is. Zelfs de hoop op meerdere boeken vervliegt bij het zien van de lege planken. Geen pennen, potloden of papier. Niets.

Wonder boven wonder raak ik niet in paniek. Sterker, vanuit de leegte voel ik onbegrensde mogelijkheden ontstaan.

Als de leerlingen, ieder met hun rugzak en eigen bagage, het lokaal binnenlopen kijken ze mij met verbazing aan. De ruimte lijkt ze te intimideren, maar de stevige handdruk en het eerste oogcontact laat de rust terugkeren. De leegte verrast ze, evenals onze eerste ontmoeting een moment later.

Rond de tafel ontstaat een verkenning. Vragen wisselen elkaar af, van onduidelijkheid via verwachtingen naar verlangens. Van oude pijn naar talenten en passie. De ochtend vliegt om en mijn luisteren blijkt de basis voor onze reis. ‘Niets’ gedaan en toch zo veel uitgezet.

Het lege lokaal, voor mij de metafoor van waaruit alles kan ontstaan.
Het lege lokaal, van waaruit ik intuïtief volg wat zich aandient.
Het lege lokaal, waarin ik leiding neem over wat mij te doen staat.

Achteraf is er regelmatig met verbazing gereageerd op mijn start. Mij heeft het juist de ‘baas’ in verbazing losgemaakt. Het heeft mijn innerlijk kompas ontsluiert.

Ik geloof dat iedere leerkracht die verantwoordelijkheid en regie neemt over hun eigen onderwijs bijdraagt aan meer betrokkenheid en welbevinden van leerlingen. En dat vraagt het verbinden van kennis, intuïtief werken en tact.

In alles wat doe start ik vanuit ‘het lege lokaal’. Met een open blik en door zuiver te communiceren stel ik vooral veel vragen. Raken en geraakt worden als voedingsbodem. Luisteren en ontsluieren als vaardigheden. Wat het oplevert is een duidelijk en concreet beeld wat jij nodig hebt. Of wat de situatie vraagt. Een leerkracht die zich vrij voelt om te handelen draagt altijd bij aan meer gevoel van relatie, gevoel van competentie en gevoel van autonomie.

En dat gevoel, dat gun ik iedereen!

Meester in onderwijs & opvoedingsoptimist.
Ik schrijf, vertel & coach ‘on the job’.
Ik verwonder, geniet van processen & verbind.

Wat ik geef is mezelf, wat ik ben is beschikbaar,
wat ontstaat is verbinding, wat je voelt is vertrouwen.

werk

Sinds januari 2007 werk ik met hart en ziel in het onderwijs, het (Voortgezet) Speciaal Onderwijs. Mijn missie is altijd ‘het oprekken en vernieuwen van het onderwijssysteem’ geweest. Dit zodat het speciaal onderwijs uiteindelijk niet meer nodig zou hoeven zijn. De werkelijkheid bleek echter weerbarstiger.

Daarom koos ik in september 2014 om naast mijn baan ook mijn eigen pad te gaan banen. Naast de poten in de klei ook ander grond ontginnen. Zo bouw ik aan mijn eigen onderneming: coach ik, ondersteun ik leerkrachten, teams, ouders en kinderen binnen zowel het speciaal als het regulier onderwijs.

Als voorbijdenker en voorbereider van passend onderwijzen en opvoeden combineer ik in alles wat ik doe mijn inclusieve en creatieve kijk op opvoeding en onderwijs. Ik maak het ogenschijnlijk onmogelijke mogelijk, ik verbind lijnen, ‘stippen’ en draag met mijn innerlijke houding bij aan dat wat nodig is.

Hoe ik dat doe lees je in mijn artikelen en de artikelen in verschillende tijdschriften, zoals Balans magazine, waaraan ik heb meegewerkt. Verder heb ik meegewerkt aan verschillende boeken zoals: Sociale Media in het Speciaal Onderwijs en het jaarboek van Het Kind. Samen met Marieke Zwinkels schreef ik een e-book over eigenaarschap, een aanzet naar het boek van Leiderschap in Onderwijs dat eind dit jaar zal uitkomen. Ook organiseer ik workshops en houd ik lezingen. Hiernaast een interview met mij toen ik eind 2014 te gast was bij Leraren met Lef.

In 2015 ben ik met een aantal prachtige mensen de Dutch Innovation School gestart. Een persoonlijk ontwikkelingstraject waarbinnen jongeren hun eigen potentieel ontdekten en ontplooiden. Als een speeltuin die je zelf inricht en waar je een architect bent van je eigen leerproces. Personalised en Life Based Learning als vehikel. Een prachtig jaar, grootse ontwikkelingen en een niet te missen project. In februari 2016 stopte de DIS in de toenmalige vorm. Hiernaast onze trailer, zodat je een indruk hebt over wat de DIS was.

contact