Blog : onderwijs

Persoonlijkheid lángs de meetlat

Persoonlijkheid lángs de meetlat

Als team doen we een collectieve post-HBO-opleiding. Drie jaar lang samen ons onderwijsconcept onderzoeken, ontwikkelen en stevig wegzetten. Dat dit met het collectief gebeurt, is goud! Veel dat misgaat in het onderwijs heeft te maken met communicatie, begrip en afstemmen. Door samen het onderwijsconcept inhoudelijk vorm te geven leren we elkaar kennen, leren we dezelfde taal te spreken en leren we verschillende perspectieven in te nemen waar dat nodig is, om uiteindelijk ten dienste te kunnen staan van de ontwikkeling van onze kinderen.

De aftrap van deze middag is een wat uitgebreidere check-in. Het is net zomervakantie geweest. Deze opleidingsmiddag vindt direct plaats de eerste schoolweek. Iedereen lijkt het wat vroeg te vinden. Een enkeling heeft er in eerste instantie ook niet echt zin in. Gevangen in

Lees verder

De school in de gemeenschap

De school in de gemeenschap

‘Het kan verkeeren,’ zo luidt de lijfspreuk van de Amsterdamse dichter G.A. Bredero. Wie mij langer kent weet dat ik ooit op een school werkte met diezelfde naam. Weet dat ik er hard zwoegde. Weet dat ik er met hart sterk onderwijs ontwikkelde. Worstelde regelmatig. En er ontslag nam en op reis ging. Op zoek naar de essentie onderwijs en opvoeding. Toen. En verkeren kan het. Want ineens ben je (lees: ik) onderdeel van een documentaire!? Realistische feiten over de PACT-aanpak, acroniem voor People Acting in Community Together, worden in beeld vastgelegd. Waaronder onze school in samenwerking met alle partijen rondom de ontwikkeling van kinderen uit de buurt. Precies dat waar ik in Scandinavië al aan heb mogen ruiken. Vandaag een bijeenkomst rondom kinderen met de leeftijd van 0-6. Als initiatief is de ‘Community School’ als doorbraak aangemerkt door de lokale politiek. Want vanuit het gemeenschapsdenken

Lees verder

Gewoon die eerste schooldag

Gewoon die eerste schooldag


Zo’n eerste schooldag van het schooljaar. Er weer fris tegenaan. Met volle moed. Nou ja… Ook er weer direct vol in. Nog even los van de schoolsluiting en zomervakantie. Het verstaan van kinderen vandaag de uitdaging. Dus hen leren de taal te geven om zichzelf te kunnen uiten en ondersteunend zijn aan wat collega’s hierin nodig hebben. Collega’s leren het andere perspectief in te nemen, door: nieuwsgierig te zijn, open te staan en te verwonderen. Door de juiste (door)vraag te stellen op het juiste moment. Confronteren soms ook dus, wanneer nodig. Zeker als het oordeel om voorrang vecht. Waar begrijpen het heeft.

Soms voelt onderwijs als een kaartenhuis.

Lees verder

Niets praktischer dan een goede theorie

Niets praktischer dan een goede theorie

Tja, met zo’n quote van wijlen Martinus J. Langeveld, één van Neerlands grootste pedagogen, kan de dag eigenlijk al niet beter beginnen. Want vandaag is het zover: de presentatie voor het team. Bouwen aan inclusief onderwijs kan natuurlijk niet zonder dat er wordt gewerkt aan ‘de terugkeer van de pedagogiek’! Een sterk pedagogische basis, als betonmatten in het fundament, van waaruit we werken.

Met een stapel boeken onder mijn ene arm en foto’s en platen van inspirerende leeromgevingen van onze reis onder de andere arm loop ik de school binnen. Het team is al aan het ontbijt als ik de techniek controleer. Dit zodat de presentatie van straks op rolletjes gaat lopen. Tegelijkertijd voel ik ook hoofdpijn opkomen.

Lees verder

De school voorbereidende groep

De school voorbereidende groep

Zo’n eerste week is prettig. Een werkweek zonder dat er kinderen zijn. Even kilometers maken. Voor de zomer koos ik ervoor om direct na de laatste schooldag op vakantie te gaan. Dat gevoel van vrijheid op te zoeken. De camper stond al een week metaforisch wat te knipogen. Met zin om te vertrekken. En naast ontspanning en veel sport, zal deze vakantie ook in het teken staan van schrijven. Het schrijven van een boek. Een boek over een onderwijsreis door Scandinavië, het walhalla van inclusie in Europa. Naar het schijnt…

Want als ik mij binnen het onderwijs ergens hard voor wil maken, is dat inclusie. Je kunt het een stokpaardje noemen. Na jarenlang wat gekscherend gezegd ‘in de krochten van het onderwijs’ te hebben gewerkt, en waar ik soms kinderen ontmoette die langzaam karikaturen van zichzelf waren geworden, was het fantastisch om met hen hun ware potentieel opnieuw te laten ontdekken. Wat dat is onderwijs voor mij:

Lees verder

Twee jaar later opnieuw dag één – #GO

Twee jaar later opnieuw dag één – #GO

Altijd ergens wel spannend zo’n eerste dag. De hond rent naast mij op weg naar school. Het is mijn derde eerste dag op deze school. Mijn tweede jaar als kwaliteitsondersteuner. (Naast dat het wat lekkerder bekt komt het ook meer in de buurt van mijn taak en rol nu, in vergelijking met dat wat op mijn loonstrook prijkt: intern begeleider.) En het wordt het eerste jaar dat ik zonder startstress mijn weg naar school toe vind. Vorig schooljaar zag ik de te verzetten berg aan werk om iets dat onderwijskwaliteit heet het liefst gister al voor elkaar te hebben. Nu is bergtop nog steeds zichtbaar, de mist opgetrokken en maakt de zon de motivatie om de beklimming voort te zetten af. De regen van gister en de zon deze ochtend doen de rest, al fietsend in het bos.

Een prima start van het nieuwe schooljaar.

Nou ja, start!?

Lees verder

De eerste dag – #GO

De eerste dag – #GO

De scholen zij weer begonnen. De tijd van vakantie is voorbij. Of althans. Vakantie is voor mij voornamelijk een moment van reflectie. Op eigen momenten bezig zijn onderwijs. Zoals het schooljaar eerder beschouwen, (eigen) groei in kaart brengen en nieuwe piketpalen markeren om inhoud te gaan geven. Voor dit schooljaar kreeg ik een opdracht: mijn taak binnen de school meer expliciteren en die (eigen) groei vastleggen. Om te kunnen volgen, voor mijzelf en mijn meerderen. Een leuke uitdaging, waarbij ‘kijk even op mijn timeline op Twitter’ niet voldoende bleek. Een uitdaging waarbij ik dit jaar iedere werkdag in ongeveer 500 woorden een moment ga vastleggen.

Ieder schooljaar start met een eerste dag. En voor de bovenstaande uitdaging lijkt het me goed om te starten met de woorden die ik zo’n twee jaar geleden optekende na mijn eerste dag toen. Twee jaar waarin er heel veel is gebeurd. Twee jaar waarin ik weinig mentale ruimte voelde om hier te schrijven. Twee jaar vol in proces! Twee jaar waarin er heel veel zichtbaar is gemaakt. En twee jaar beweging, waarbij er vanaf 1 april j.l. (geen grap) een compleet nieuw lerarenteam staat. Twee jaar waarin mijn taak van intern begeleider transformeerde naar kwaliteitsondersteuner. Nodig ook, zo bleek. Een bijzonder proces van ‘puinruimer’ op weg naar onderwijskwaliteit. Omdat wij dat onze kinderen gunnen!

“Holy moly!? Zo’n eerste dag onderwijs.

Lees verder

Beschikbaarheid als sleutel

Beschikbaarheid als sleutel

Een ontdekkingstocht naar goed onderwijs

(Afgelopen mei publiceerde JSW.nl een interview, online en in hun mei-uitgave (9). Onze reis was de aanleiding. Wat ontvouwde was een goed gesprek over mijn visie op onderwijs. Een notendop uiteraard.)

TEKST ERIK OUWEKERK
FOTO JAN MULDERS

Ronald Heidanus denkt na over zijn vak en wil handelen naar zijn visie. Dat bracht hem op uiteenlopende plekken in het onderwijs, en zelfs naar Scandinavië waar hij met zijn gezin een educatieve rondreis maakte. Met een koffer vol (onderwijs)ervaring werkt hij nu als interne begeleider op de Jenaplanschool Jeanne D’Arc in Tilburg, waar hij vanuit de lerarenkamer vertelt over zijn visie op goed onderwijs.

Wat heeft je naar het onderwijs gebracht?
‘Ik kreeg als oppas al op jonge leeftijd te maken met een jongen die als moeilijk werd bestempeld. Ik zag dat hij een ander brein had en adviseerde de ouders om het kind te laten diagnosticeren – niet met die woorden overigens hoor, ik was nog jong – en er bleek autisme in het spel. Het feit dat ik zag dat er wat aan de hand was en dat ik zonder moeite met het ‘moeilijke’ kind om kon gaan, zette me aan het denken en resulteerde (mede) in mijn keus voor de studie sociaal pedagogisch werk (SPW).

Later tijdens een stagejaar op een ZML-school nam ik al snel de klas over van de leraar en dat ging me goed af. Maar toch bleef ik de klassenassistent die niet als gelijkwaardig werd gezien. Zodoende ging ik naar de Pabo, maar toen ik daar in het laatste jaar voor een school een plan voor vernieuwend onderwijs maakte, stuitte dat op weerstand bij het gehele schoolteam. Ik stopte op de pabo en ging

Lees verder

Het virus zet aan tot flippen #2

Het virus zet aan tot flippen #2

Het zijn bijzondere tijden in het onderwijs. Er woekert een virus dat aanzet tot flippen. En dat flippen uit zich in verschillende vormen, zo blijkt. Gister schreef ik wat om mijn gedachten te ordenen en om mijn enthousiasme te delen over de mogelijkheden die flipping the classroom mij ooit bood. Over hoe deze digitale didactiek mij ooit hielp meer grip te krijgen op de kwaliteit van mijn handelen en tegelijkertijd op de onderwijskwaliteit in het (voortgezet) speciaal onderwijs. Want vooral dit laatste was voor mij de reden om lessen anders vorm te gaan geven.

Zo heeft iedere professional te maken met een andere context. En zou ik nooit willen pretenderen dat flippen dé manier is. Sterker, veel op traditioneel gerichte onderwijsbetrokkenen zullen alleen al door mijn enthousiasme al gaan flippen. Maar weet dat iedere context anders is, dat iedere ontwikkeling tijd kost en dat iedere onderwijsprofessional zelf autonome keuzes wil maken om bij te dragen aan de ontwikkeling van kinderen en jongeren.

Mijn grootste drijfveer om te gaan flippen was het creëren van meer contacttijd met de jongeren. Onderwijstijd effectief gebruiken om individueel of in kleine groepen direct aan de slag te kunnen gaan met het inoefenen van opdrachten, of om iemand die de instructie nog niet begrepen had

Lees verder

Het virus zet aan tot flippen #1

Het virus zet aan tot flippen #1

Het zijn bijzondere tijden in het onderwijs. Scholen die wel of niet dicht gaan omwille van het virus dat een pandemie laat opleven. Om ons heen landen die scholen abrupt sluiten. Met een ‘ja maar zij sluiten hun scholen wel,’ heeft het vinden-van en roepen-over wel iets weg van een schoolklas. Meningen als geleende verhalen verspreiden zich sneller en voor het virus uit. Wetenschappers zenden wisselende signalen uit. Wijzen naar de politiek heeft weinig zin. Wie een politiek statement verwacht vanuit onze Nederlandse daar-vind-ik-wat-van-cultuur komt vooraf al van een koude kermis thuis. Het polariseren lacht vanaf een afstand. Natuurlijk gaat een premier van dit land met een blauw-oranje kleur niet zeggen dat de economie de daadwerkelijke reden is. Zoals het een ‘groen-rechtse’ politicus betaamt zijn mensen met beroepen met een ‘vitale’ functie de reden. Waaronder ook de leermeesters binnen het onderwijs!

Bijzondere tijden dus. Het virus nu, dat het grote onderwijsdiscours rondom het lerarentekort, de werkdruk en de loonkloof overschaduwd.

Lees verder