communicatie

De Inclusieve School
Ronald Heidanus

Onder Druk(t)

Onderwijs is paradoxaal, in alle facetten. Ogenschijnlijke tegenstellingen worden dagelijks naar ons hoofd geslingerd. In de snelheid der dingen is er vaak niet eens de tijd om even stil te staan bij wat de tegenstelling ons eigenlijk wil ‘vertellen’. Toch heeft het direct invloed op ons handelen als onderwijsprofessional. Paradoxaal is ook de titel van een nieuwe documentaire over onderwijs: Onder druk(t)! Onder druk wordt iemand onderdrukt. En wat doet het met jouw ziel en jouw hart als ze onder druk wordt ingedrukt? Of wel, hoe kom jij onder deze druk uit? Kun je dat alleen, of heb je daar

Lees meer »
De Inclusieve School
Ronald Heidanus

De moeilijke groep

Een schooljaar eerder werd er geworsteld. Was het de stamgroep die op momenten de voelbare onmacht van de stamgroepleider soms zichtbaar spiegelde. Een congruente pedagogische basishouding is onontbeerlijk voor een onderwijsprofessional. En wanneer precies op die laag nog iets zit dat nog niet of te weinig aangeraakt is, bestaat er de kans dat je geraakt wordt. Kinderen voelen namelijk haarfijn aan als er iets (voor hen) onbetrouwbaar is. Het leek de leiding van de school dus goed om tijdelijk een pas op de plaats te nemen. En zo geschiedde. Binnen het team werd er wat gewisseld en het schooljaar werd

Lees meer »
De Inclusiepedagoog
Ronald Heidanus

Gebruiksaanwijzing

Het was Rik Kuiper die in 2021 de rubriek ‘Die ene leerling’ had in de Volkskrant. Wekelijks bracht hij een verhaal uit van leerkrachten, docenten en hoogleraren over de leerling die hun kijk op de wereld voor altijd veranderde. Met deze ondertitel bracht hij ook het boek uit. In mei mocht ik mijn verhaal doen over Willem, van wie ik graag de gebruiksaanwijzing had willen kennen. Of misschien wel samen gemaakt. En, waardoor ik na zijn dood nooit meer een handelingsplan geschreven heb vanuit een medisch model. Mijn verhaal: ‘Ik ben toch maar iedereen tot last. Dat schreef Willem in

Lees meer »
De Inclusieve School
Ronald Heidanus

Persoonlijkheid lángs de meetlat

Als team doen we een collectieve post-HBO-opleiding. Drie jaar lang samen ons onderwijsconcept onderzoeken, ontwikkelen en stevig wegzetten. Dat dit collectief gebeurt, is goud! Veel dat misgaat in het onderwijs heeft te maken met communicatie, begrip en afstemmen. Door samen het onderwijsconcept inhoudelijk vorm te geven leren we elkaar kennen, leren we dezelfde taal te spreken en leren we verschillende perspectieven in te nemen waar dat nodig is om uiteindelijk ten dienste te kunnen staan van de ontwikkeling van onze kinderen. De aftrap van de middag is een wat uitgebreidere check-in. Het is zomervakantie geweest. Deze opleidingsmiddag vindt direct plaats de

Lees meer »
De Inclusieve School
Ronald Heidanus

Gewoon die eerste schooldag

Zo’n eerste schooldag van het schooljaar. Er weer fris tegenaan. Met volle moed. Nou ja… Ook er weer direct vol in. Nog even los van de schoolsluiting en zomervakantie. Het verstaan van kinderen vandaag de uitdaging. Dus hen leren de taal te geven om zichzelf te kunnen uiten en ondersteunend zijn aan wat collega’s hierin nodig hebben. Collega’s leren het andere perspectief in te nemen, door: nieuwsgierig te zijn, open te staan en te verwonderen. Door de juiste (door)vraag te stellen op het juiste moment. Confronteren soms ook dus, wanneer nodig. Zeker als het oordeel om voorrang vecht. Waar begrijpen het heeft.

Lees meer »
De Inclusiepedagoog
Ronald Heidanus

Kladpapier, en het stellen van kaders

Soms is het stellen van kaders essentieel. Een kader binnen en rondom Tijd, Ruimte en Criteria. Vooral bij kinderen die zich de belangrijke stappen om een strategie te doen slagen nog niet eigen hebben gemaakt. Als co-teacher zie ik het gebeuren dat de jongen zonder kladpapier zijn rekensommen wil gaan maken, maar daar duidelijk nog niet aan toe is gezien de antwoorden. ‘Is het misschien handig om er een kladpapiertje bij te pakken?’ Soms is het sturen vanuit kaders essentieel… ‘Is het misschien handig om er een kladpapiertje bij te pakken?’ Het is de leraar die het aan het kind

Lees meer »
De Inclusiepedagoog
Ronald Heidanus

Nieuw is soms even wennen

Het vijfde uur loop ik het lokaal binnen en haar groep in. Zij is ziek. Als team hebben we voor vandaag een constructie bedacht om haar jongeren ‘op te vangen’. En vaak betekent dit jongeren verdelen over verschillende groepen, maar vandaag kiezen we ervoor de groep zoveel als mogelijk intact houden. Zo hebben verschillende collega’s zich eerder op de dag over hen ontfermd, en dit vijfde uur is aan mij. En nieuw ben ik voor hen. ‘s Ochtends was ik het lokaal al even binnengelopen. Om mijn aankondiging alvast ‘in de week’ te leggen. Het vijfde uur. Engels. Wanneer de

Lees meer »
Onderwijs
Ronald Heidanus

Op tijd rekenen

We zijn op tijd, maar in de klas lijkt het uit te lopen. De kookwekker als ijkpunt, maar lijkt iedere tien minuten niet doeltreffend genoeg. Wanneer er een ander ouderpaar naast de grote tafel op een bank neerploft kijken we elkaar wat bedenkelijk aan. Bij mij de twijfel. Zijn we dan misschien toch te laat? Of te vroeg? Met een zwaai wordt de deur open gegooid. Een rood, gespannen gezicht volgt de twee ouders die het lokaal uitsnellen. De planning loopt niet geheel volgens plan. Samen met mijn liefde loop ik in het spoor van de leraar naar binnen. Ik

Lees meer »

Oncollegiaal en omgaan met spreiding

Een jaar of wat geleden werd ik mij meer dan ooit bewust van de pieken in het onderwijs. Van die periodes waarin er soort van ineens een groot beroep op mij wordt gedaan. Met daarbij een planning: Wanneer ik de analyses van de toetsen af moet hebben, wanneer de groepsplannen moeten zijn bijgewerkt en wanneer de individuele handelingsplannen en kerndocumenten (tegenwoordig heten ze ontwikkelingsperspectieven) geüpdatet moeten zijn. Om dit kracht bij te zetten geeft het leidinggevend team ook nog eens allerlei redenen, van de aankomende oudergesprekken via dat het zou moeten van de inspectie tot aan zelfs de opmerking ‘je wordt betaald

Lees meer »
De Inclusiepedagoog
Ronald Heidanus

Over de grens van mijn comfortzone

Na mijn middelbare school startte ik met de opleiding Sociaal Pedagogisch Werk. Eigenlijk wist ik daarvoor nog helemaal niet wat ik wilde gaan doen in mijn veel latere werkende toekomst. Als een puber met lange haren en Metal-shirts, zoekend naar mezelf in de overgang tiener naar adolescent, was werken nou niet echt iets dat me kon boeien. Mijn omgeving en toenmalige mentor vonden ‘iets met mensen’ wel bij me passen. Omdat ik het niet wist, volgde maar wat anderen in mij dachten te zien… Het was het beging van ’98, een jaar aan het einde van een vorige eeuw.Een nieuwe

Lees meer »