gedrag

De Inclusieve School
Ronald Heidanus

Weglachen

Gefrustreerd zat Sabine aan haar bureau, terwijl ze de rapporten van haar kinderen doorbladerde. Haar gedachten dwaalden af naar Lisa, een jong meisje dat constant de grenzen opzocht en overging. De laatste maanden had Sabine het steeds moeilijker met haar gedrag. “Ik ben echt wel klaar met haar,” mompelde ze in stilte, terwijl ze haar pen over het blad liet gaan. Tegelijkertijd een ogenschijnlijk verzachtende gedachte: “Maar hoe kan dat kind zich ook anders gedragen, als haar moeder haar steeds afsnauwt!?” De beelden van de weinig steunende gesprekken die ze had gevoerd met haar collega’s kwamen in haar op.  Laatst

Lees meer »
De Inclusieve School
Ronald Heidanus

Jij vindt mijn les niet belangrijk

Bij het binnengaan van het lokaal van Gea zag Eva meteen dat er iets mis was. Gea was zichtbaar ontdaan, sterker nog, ze kookte van woede. Het kon niet anders dan dat Eva tijd nam om te horen wat er speelde. “Ik ben zo ontzettend boos op Monique!” begon Gea, vakleerkracht, haar stem hoog van frustratie. “Weer is het zo dat een kind uit haar klas niet naar mijn les is toegekomen. Ik vind dat écht niet kunnen!” Eva wachtte geduldig tot Gea was uitgeraasd. Ze kon haar helemaal volgen. Monique worstelde enorm met haar leraarstijl. Hoe graag ze ook

Lees meer »
Onderwijs
Ronald Heidanus

De nieuwe trend

Mijn oog viel deze week op drie verschillende berichten uit drie verschillende landen. Een eenzelfde boodschap verbond ze alle: ‘Het onderwijs faalt niet vanwege de leraren. Het faalt door wat er van hen verwacht wordt, namelijk dat zij vertrouwenspersonen, bemiddelaars, maatschappelijk werkers, sociaal werkers, verzorgers, wonderdoeners én dus ook leraar zijn. En waar tegelijkertijd vlekkeloze toetsresultaten verwacht worden!?’ Logisch dus dat kinderen een enorme spanning ervaren bij leraren, in een tijd waar vergelijken ook nog eens hoogtij viert en geduld een vergeten goed is. Deze spanning vertaalt zich in wat men als probleemgedrag kadert. En dat moet buiten de klas

Lees meer »
De Inclusiepedagoog
Ronald Heidanus

Het gevolg van de geslepen punt

In de groep van meester Patrick, waar verantwoordelijkheid nemen geen bijzaak was, bereidde groep 7-8 zich voor op het spellingsdictee. Patrick had de afgelopen weken intensief gecoacht op het belang van goede voorbereiding: “Je gaat tenslotte voor je eigen ontwikkeling,” hamerde hij keer op keer. De spullen op orde hebben was daarbij een cruciaal onderdeel. Farid, echter, zat met een potlood waarvan de punt niet geslepen was. Meester Patrick, trouw aan zijn principe om gedrag consequent te spiegelen, had geen mededogen. Hij stuurde Farid op zijn eigen verantwoordelijkheid om voorbereid te zijn. Zonder uitstel begon Patrick het dictee. Een signaal

Lees meer »
De Inclusieve School
Ronald Heidanus

School houden, voor de klas staan

Meester Leo voelde een knagende onrust. Ergens een goed willen doen. Hij wilde zó graag dat de kinderen het begrepen, dat hij soms de grenzen van zijn eigen pedagogische rol overschreed. Bij Amin, die moeite met rekenen had, had meester Leo zonder dat hij het zelf doorhad veel voorgezegd. Daardoor ontstond er ook de verleiding bij andere kinderen, die niet stopte met om de meester vragen. Amin volgde meester Leo’s wil, niet die van zichzelf. De wil om het te begrijpen stond enorm op spanning, en het lag misschien wel niet aan het rekenen. Het zó graag willen controleren zorgde

Lees meer »
De Inclusiepedagoog
Ronald Heidanus

Een klik met ieder kind

“Soms klikt het gewoon niet met iemand,” hoor ik de ouder zeggen. Met een: “Ik heb dat op mijn werk ook wel eens,” wordt enige ruimte om nog een vraag te stellen mij ontnomen. De ouder probeert het oordeel dat hun kind van de nieuwe leraar heeft te legitimeren. Een leraar die alles heeft geprobeerd om het kind een positief gevoel van relatie te laten ervaren. En tegen muren opliep. Het moet wel van twee kanten komen. Soms is er wel een klik, maar wanneer er gestuurd wordt op verwachtingen, komt de leraar te dicht bij de kwetsbaarheid van het

Lees meer »
De Inclusiepedagoog
Ronald Heidanus

Als een kaartenhuis

Tijdens het openingsspel werd hij door de gymdocent een eerste keer aan de kant gezet!? Hij deed ogenschijnlijk iets verkeerd. Met een blik van onbegrip droop hij af. De eerste keer was het niet, trouwens. En dat wist hij. Even daarvoor, in de vroege ochtend, was hij eigenlijk al drie, vier keer op zijn plek gezet. In de klas was de ander er klaar mee, zo werd hem verteld. Een potlood werd uit zijn hand gegrist. De grote hand van de ander zette zijn hoofd in beweging naar daar waar gekeken diende te worden. Het haalde hem zichtbaar uit de

Lees meer »
Onderwijs
Ronald Heidanus

Oplopen

Een jaar eerder sloot ik mijn onderwijsmoment van 2023 af met dat ik wel even met de directeur kon meelopen. Ik voegde eraan toe wat ik in schooljaar 22-23 gemist had: tijd maken om elkaar te leren kennen, het beschouwen van de huidige schoolsituatie, het afstemmen wat iedere onderwijsprofessional van wie nodig heeft, en het samen delen van de passie om sterk onderwijs te bouwen. Want dat schooljaar hoorde ik de opmerking ‘ik wist niet dat je dit ook kon’ op mij afgevuurd worden!? Het oordeel en vinden van was merkbaar in de toon en non-verbale communicatie van de boodschap.

Lees meer »
Onderwijs
Ronald Heidanus

Dag van de leraar, een ode

LEES DIRECT HET ARTIKEL Wereldwijd is het vandaag de Dag van de Leraar!En voor iedere leraar die óók een pedagogisch oplaadpunt is (of wil -leren- zijn), deel ik een deel van een speciaal artikel. Ooit opgetekend door Geert Bors, maar nog dagelijks in mijn onderwijspraktijk voelbaar. Bij mezelf als statement en in mijn handelen, maar meer nog in het zichtbare potentieel van mijn collega leraren. Sommigen van hen worstelen (nog) met ‘het elastiek’ en meer nog met het elastiek in zichzelf. Het doet steeds de woorden van Erich Fromm in mijn achterhoofd afspelen: “Only the person who has faith in

Lees meer »
De Inclusiepedagoog
Ronald Heidanus

Als jenaplanner in het Montessori-onderwijs

Het zou zomaar de titel van een interessant boek kunnen zijn, waarin de werelden van Jenaplan en Montessori elkaar ontmoeten. Elkaar leren diep te verstaan. Voorbij ‘ego’ twee onderwijsconcepten die elkaar op ecologische wijze zouden bekrachtigen. Al zou Comenius in zijn vuist lachen. Want hij was het, ooit ver voor hen, die toen al stond voor aanschouwelijk onderwijs! Kaizen. Met andere woorden, onderwijs waarbij met zoveel mogelijk zintuigen wordt waargenomen: het oog, het oor, de neus, de smaak en de tast. Hij zag het inzetten van de leefwereld van het kind als existentiële (ervarings)kennisbron om ‘universele kennis’ te laten beklijven.

Lees meer »