Blog : iedere werkdag woorden

De school in de gemeenschap

De school in de gemeenschap

‘Het kan verkeeren,’ zo luidt de lijfspreuk van de Amsterdamse dichter G.A. Bredero. Wie mij langer kent weet dat ik ooit op een school werkte met diezelfde naam. Weet dat ik er hard zwoegde. Weet dat ik er met hart sterk onderwijs ontwikkelde. Worstelde regelmatig. En er ontslag nam en op reis ging. Op zoek naar de essentie onderwijs en opvoeding. Toen. En verkeren kan het. Want ineens ben je (lees: ik) onderdeel van een documentaire!? Realistische feiten over de PACT-aanpak, acroniem voor People Acting in Community Together, worden in beeld vastgelegd. Waaronder onze school in samenwerking met alle partijen rondom de ontwikkeling van kinderen uit de buurt. Precies dat waar ik in Scandinavië al aan heb mogen ruiken. Vandaag een bijeenkomst rondom kinderen met de leeftijd van 0-6. Als initiatief is de ‘Community School’ als doorbraak aangemerkt door de lokale politiek. Want vanuit het gemeenschapsdenken

Lees verder

Gewoon die eerste schooldag

Gewoon die eerste schooldag


Zo’n eerste schooldag van het schooljaar. Er weer fris tegenaan. Met volle moed. Nou ja… Ook er weer direct vol in. Nog even los van de schoolsluiting en zomervakantie. Het verstaan van kinderen vandaag de uitdaging. Dus hen leren de taal te geven om zichzelf te kunnen uiten en ondersteunend zijn aan wat collega’s hierin nodig hebben. Collega’s leren het andere perspectief in te nemen, door: nieuwsgierig te zijn, open te staan en te verwonderen. Door de juiste (door)vraag te stellen op het juiste moment. Confronteren soms ook dus, wanneer nodig. Zeker als het oordeel om voorrang vecht. Waar begrijpen het heeft.

Soms voelt onderwijs als een kaartenhuis.

Lees verder

Niets praktischer dan een goede theorie

Niets praktischer dan een goede theorie

Tja, met zo’n quote van wijlen Martinus J. Langeveld, één van Neerlands grootste pedagogen, kan de dag eigenlijk al niet beter beginnen. Want vandaag is het zover: de presentatie voor het team. Bouwen aan inclusief onderwijs kan natuurlijk niet zonder dat er wordt gewerkt aan ‘de terugkeer van de pedagogiek’! Een sterk pedagogische basis, als betonmatten in het fundament, van waaruit we werken.

Met een stapel boeken onder mijn ene arm en foto’s en platen van inspirerende leeromgevingen van onze reis onder de andere arm loop ik de school binnen. Het team is al aan het ontbijt als ik de techniek controleer. Dit zodat de presentatie van straks op rolletjes gaat lopen. Tegelijkertijd voel ik ook hoofdpijn opkomen.

Lees verder

De school voorbereidende groep

De school voorbereidende groep

Zo’n eerste week is prettig. Een werkweek zonder dat er kinderen zijn. Even kilometers maken. Voor de zomer koos ik ervoor om direct na de laatste schooldag op vakantie te gaan. Dat gevoel van vrijheid op te zoeken. De camper stond al een week metaforisch wat te knipogen. Met zin om te vertrekken. En naast ontspanning en veel sport, zal deze vakantie ook in het teken staan van schrijven. Het schrijven van een boek. Een boek over een onderwijsreis door Scandinavië, het walhalla van inclusie in Europa. Naar het schijnt…

Want als ik mij binnen het onderwijs ergens hard voor wil maken, is dat inclusie. Je kunt het een stokpaardje noemen. Na jarenlang wat gekscherend gezegd ‘in de krochten van het onderwijs’ te hebben gewerkt, en waar ik soms kinderen ontmoette die langzaam karikaturen van zichzelf waren geworden, was het fantastisch om met hen hun ware potentieel opnieuw te laten ontdekken. Wat dat is onderwijs voor mij:

Lees verder

Twee jaar later opnieuw dag één – #GO

Twee jaar later opnieuw dag één – #GO

Altijd ergens wel spannend zo’n eerste dag. De hond rent naast mij op weg naar school. Het is mijn derde eerste dag op deze school. Mijn tweede jaar als kwaliteitsondersteuner. (Naast dat het wat lekkerder bekt komt het ook meer in de buurt van mijn taak en rol nu, in vergelijking met dat wat op mijn loonstrook prijkt: intern begeleider.) En het wordt het eerste jaar dat ik zonder startstress mijn weg naar school toe vind. Vorig schooljaar zag ik de te verzetten berg aan werk om iets dat onderwijskwaliteit heet het liefst gister al voor elkaar te hebben. Nu is bergtop nog steeds zichtbaar, de mist opgetrokken en maakt de zon de motivatie om de beklimming voort te zetten af. De regen van gister en de zon deze ochtend doen de rest, al fietsend in het bos.

Een prima start van het nieuwe schooljaar.

Nou ja, start!?

Lees verder

De eerste dag – #GO

De eerste dag – #GO

De scholen zij weer begonnen. De tijd van vakantie is voorbij. Of althans. Vakantie is voor mij voornamelijk een moment van reflectie. Op eigen momenten bezig zijn onderwijs. Zoals het schooljaar eerder beschouwen, (eigen) groei in kaart brengen en nieuwe piketpalen markeren om inhoud te gaan geven. Voor dit schooljaar kreeg ik een opdracht: mijn taak binnen de school meer expliciteren en die (eigen) groei vastleggen. Om te kunnen volgen, voor mijzelf en mijn meerderen. Een leuke uitdaging, waarbij ‘kijk even op mijn timeline op Twitter’ niet voldoende bleek. Een uitdaging waarbij ik dit jaar iedere werkdag in ongeveer 500 woorden een moment ga vastleggen.

Ieder schooljaar start met een eerste dag. En voor de bovenstaande uitdaging lijkt het me goed om te starten met de woorden die ik zo’n twee jaar geleden optekende na mijn eerste dag toen. Twee jaar waarin er heel veel is gebeurd. Twee jaar waarin ik weinig mentale ruimte voelde om hier te schrijven. Twee jaar vol in proces! Twee jaar waarin er heel veel zichtbaar is gemaakt. En twee jaar beweging, waarbij er vanaf 1 april j.l. (geen grap) een compleet nieuw lerarenteam staat. Twee jaar waarin mijn taak van intern begeleider transformeerde naar kwaliteitsondersteuner. Nodig ook, zo bleek. Een bijzonder proces van ‘puinruimer’ op weg naar onderwijskwaliteit. Omdat wij dat onze kinderen gunnen!

“Holy moly!? Zo’n eerste dag onderwijs.

Lees verder