Blog : inclusie

Gewoon die eerste schooldag

Gewoon die eerste schooldag


Zo’n eerste schooldag van het schooljaar. Er weer fris tegenaan. Met volle moed. Nou ja… Ook er weer direct vol in. Nog even los van de schoolsluiting en zomervakantie. Het verstaan van kinderen vandaag de uitdaging. Dus hen leren de taal te geven om zichzelf te kunnen uiten en ondersteunend zijn aan wat collega’s hierin nodig hebben. Collega’s leren het andere perspectief in te nemen, door: nieuwsgierig te zijn, open te staan en te verwonderen. Door de juiste (door)vraag te stellen op het juiste moment. Confronteren soms ook dus, wanneer nodig. Zeker als het oordeel om voorrang vecht. Waar begrijpen het heeft.

Soms voelt onderwijs als een kaartenhuis.

Lees verder

Niets praktischer dan een goede theorie

Niets praktischer dan een goede theorie

Tja, met zo’n quote van wijlen Martinus J. Langeveld, één van Neerlands grootste pedagogen, kan de dag eigenlijk al niet beter beginnen. Want vandaag is het zover: de presentatie voor het team. Bouwen aan inclusief onderwijs kan natuurlijk niet zonder dat er wordt gewerkt aan ‘de terugkeer van de pedagogiek’! Een sterk pedagogische basis, als betonmatten in het fundament, van waaruit we werken.

Met een stapel boeken onder mijn ene arm en foto’s en platen van inspirerende leeromgevingen van onze reis onder de andere arm loop ik de school binnen. Het team is al aan het ontbijt als ik de techniek controleer. Dit zodat de presentatie van straks op rolletjes gaat lopen. Tegelijkertijd voel ik ook hoofdpijn opkomen.

Lees verder

De school voorbereidende groep

De school voorbereidende groep

Zo’n eerste week is prettig. Een werkweek zonder dat er kinderen zijn. Even kilometers maken. Voor de zomer koos ik ervoor om direct na de laatste schooldag op vakantie te gaan. Dat gevoel van vrijheid op te zoeken. De camper stond al een week metaforisch wat te knipogen. Met zin om te vertrekken. En naast ontspanning en veel sport, zal deze vakantie ook in het teken staan van schrijven. Het schrijven van een boek. Een boek over een onderwijsreis door Scandinavië, het walhalla van inclusie in Europa. Naar het schijnt…

Want als ik mij binnen het onderwijs ergens hard voor wil maken, is dat inclusie. Je kunt het een stokpaardje noemen. Na jarenlang wat gekscherend gezegd ‘in de krochten van het onderwijs’ te hebben gewerkt, en waar ik soms kinderen ontmoette die langzaam karikaturen van zichzelf waren geworden, was het fantastisch om met hen hun ware potentieel opnieuw te laten ontdekken. Wat dat is onderwijs voor mij:

Lees verder

De eerste dag – #GO

De eerste dag – #GO

De scholen zij weer begonnen. De tijd van vakantie is voorbij. Of althans. Vakantie is voor mij voornamelijk een moment van reflectie. Op eigen momenten bezig zijn onderwijs. Zoals het schooljaar eerder beschouwen, (eigen) groei in kaart brengen en nieuwe piketpalen markeren om inhoud te gaan geven. Voor dit schooljaar kreeg ik een opdracht: mijn taak binnen de school meer expliciteren en die (eigen) groei vastleggen. Om te kunnen volgen, voor mijzelf en mijn meerderen. Een leuke uitdaging, waarbij ‘kijk even op mijn timeline op Twitter’ niet voldoende bleek. Een uitdaging waarbij ik dit jaar iedere werkdag in ongeveer 500 woorden een moment ga vastleggen.

Ieder schooljaar start met een eerste dag. En voor de bovenstaande uitdaging lijkt het me goed om te starten met de woorden die ik zo’n twee jaar geleden optekende na mijn eerste dag toen. Twee jaar waarin er heel veel is gebeurd. Twee jaar waarin ik weinig mentale ruimte voelde om hier te schrijven. Twee jaar vol in proces! Twee jaar waarin er heel veel zichtbaar is gemaakt. En twee jaar beweging, waarbij er vanaf 1 april j.l. (geen grap) een compleet nieuw lerarenteam staat. Twee jaar waarin mijn taak van intern begeleider transformeerde naar kwaliteitsondersteuner. Nodig ook, zo bleek. Een bijzonder proces van ‘puinruimer’ op weg naar onderwijskwaliteit. Omdat wij dat onze kinderen gunnen!

“Holy moly!? Zo’n eerste dag onderwijs.

Lees verder

Beschikbaarheid als sleutel

Beschikbaarheid als sleutel

Een ontdekkingstocht naar goed onderwijs

(Afgelopen mei publiceerde JSW.nl een interview, online en in hun mei-uitgave (9). Onze reis was de aanleiding. Wat ontvouwde was een goed gesprek over mijn visie op onderwijs. Een notendop uiteraard.)

TEKST ERIK OUWEKERK
FOTO JAN MULDERS

Ronald Heidanus denkt na over zijn vak en wil handelen naar zijn visie. Dat bracht hem op uiteenlopende plekken in het onderwijs, en zelfs naar Scandinavië waar hij met zijn gezin een educatieve rondreis maakte. Met een koffer vol (onderwijs)ervaring werkt hij nu als interne begeleider op de Jenaplanschool Jeanne D’Arc in Tilburg, waar hij vanuit de lerarenkamer vertelt over zijn visie op goed onderwijs.

Wat heeft je naar het onderwijs gebracht?
‘Ik kreeg als oppas al op jonge leeftijd te maken met een jongen die als moeilijk werd bestempeld. Ik zag dat hij een ander brein had en adviseerde de ouders om het kind te laten diagnosticeren – niet met die woorden overigens hoor, ik was nog jong – en er bleek autisme in het spel. Het feit dat ik zag dat er wat aan de hand was en dat ik zonder moeite met het ‘moeilijke’ kind om kon gaan, zette me aan het denken en resulteerde (mede) in mijn keus voor de studie sociaal pedagogisch werk (SPW).

Later tijdens een stagejaar op een ZML-school nam ik al snel de klas over van de leraar en dat ging me goed af. Maar toch bleef ik de klassenassistent die niet als gelijkwaardig werd gezien. Zodoende ging ik naar de Pabo, maar toen ik daar in het laatste jaar voor een school een plan voor vernieuwend onderwijs maakte, stuitte dat op weerstand bij het gehele schoolteam. Ik stopte op de pabo en ging

Lees verder

Het interview

Het interview

Leerkracht, leermeester, onderwijskundig pedagoog. Het zijn allemaal de mensen die vroeger zelf het onderwijs ervaren hebben. Mensen die door ervaringen besmet raken met de liefde voor het vak. De liefde voor het vak vanwaar men kiest het leraarschap in te duiken. De liefde voor zingeving. Maar ben je dan ook automatisch een goede of excellente leerkracht?

Het was de vraag die mij vandaag tijdens een interview met een ‘leerkracht’ ter ore kwam. Niet zomaar iemand, maar een ‘leerkracht’ die het heeft over leermeesterschap. Een man die de complexiteit van het vak op essentiële onderwerpen weet te duiden. Ben je automatisch een goede leerkracht als je zelf onderwijs hebt genoten?

Lees verder

Lokale Educatieve Agenda

Lokale Educatieve Agenda

Op 26 juni was de ondertekening van de nieuwe Lokale Educatieve Agenda. Daarin staan drie ambities centraal: ‘leren doe je overal’, ‘het netwerk versterken’ en ‘kansrijk starten, een leven lang’. De middag werd vormgegeven door een De Wereld Draait Door-vorm: De Lea Draait Door, DLDD. Aan tafel bij ‘Matthijs’ werden verschillende gasten uitgenodigd die in gesprek gingen met tafeldame wethouder Jeugd, Marcelle Hendrickx. Zo ook directeur Jopie de Bruin van jenaplanbasisschool Jeanne d’Arc. Zij ging in gesprek over het samenwerken met verschillende organisaties in PACT-wijk Tilburg west. Zelf mocht ik een bijdrage leveren als columnist. Sidekick. Een beschouwing op de LEA, vanuit mijn ervaringen in het (speciaal) onderwijs en onze recente onderwijsreis:

Lees verder

Verwondering

Verwondering

Misschien is er wel niets mooier.
Dan de verwondering.
Van een kind.
De blijdschap bij een vondst.
De verbinding ermee.
De vragen.
Het willen weten.
Snappen.
Begrijpen.
Het enthousiasme.
En de ruimte nemen.
Om alle antwoorden te verzamelen.
Er taal aan te geven.

Met een rups zie ik haar vanaf het schoolplein de gang binnenlopen. De glimlach op haar gezicht, zo’n open en pure blik. Een ‘kijk, meneer’ er achteraan. Ja! Een rups. Caterpillar. En zei verwoordt de baby van de vlinder in het Arabisch.

Zij is niet van hier, thans nog een nieuwkomer.

Lees verder

Van horen zeggen

Van horen zeggen

Een telefoontje wordt doorverbonden. Enthousiast vertelt de ouder aan de andere kant van de lijn dat er verhuisd gaat worden. In de meivakantie. Dat het kind dan nog een aantal weken op een school ingeschreven dient te worden. Onderwijs volgt. Gemeld wordt dat de eindtoets al gemaakt is. Als de verbinding wordt verbroken en contact gezocht met de school van herkomst verloopt de overdracht warm, coöperatief en soepel!

Het enthousiasme heeft te maken met de persoonlijke situatie van de ouder. Dichter bij een sociaal netwerk. Onze school in de buurt van waar deze ouder gaat wonen. Eigenlijk is dat een andere school, maar de grootte van de achtste groep op de andere school maakt dat elkaar ondersteunen is wat overblijft. Nabij thuis onderwijs de insteek van de buurt.

Tot zover loopt alles op rolletjes…

Lees verder

Zorgvuldig over de schutting

Zorgvuldig over de schutting

#zondaggedachte

Een kennis vroeg mij van de week advies. De vader wist niet zo goed wat te doen, maar wist wel dat iets ergens wrong. Een beklemmend gevoel van spanning omdat het voor de man niet klopte… De vader werd na een aanmelding teruggebeld door de schoolleider die hem adviseerde op een andere school in de wijk te gaan kijken. Het voelde als weggestuurd worden.

Dat hij met zijn gezin gaat verhuizen was mij al eerder ter ore gekomen. Dat een school gezocht werd voor het kind ook. Dat er een rondleiding was geweest werd ooit al genoemd, samen met dat ze enthousiast waren. Dat de aanmelding had plaatsgevonden was het laatste dat ik had meegekregen. Tot van de week dus.

Tijdens het telefoongesprek met de vader was de schoolleider duidelijk. Er was contact geweest met de school uit de andere regio, en op basis van de informatie rondom gedrag en uitslagen van de niet-methodetoetsen (in de volksmond ‘cito’s’) was het voorstel om een andere school uit dezelfde wijk te gaan verkennen. Het verwarde de vader. Verwarren omdat

Lees verder