Blog : pedagogiek

Gewoon die eerste schooldag

Gewoon die eerste schooldag


Zo’n eerste schooldag van het schooljaar. Er weer fris tegenaan. Met volle moed. Nou ja… Ook er weer direct vol in. Nog even los van de schoolsluiting en zomervakantie. Het verstaan van kinderen vandaag de uitdaging. Dus hen leren de taal te geven om zichzelf te kunnen uiten en ondersteunend zijn aan wat collega’s hierin nodig hebben. Collega’s leren het andere perspectief in te nemen, door: nieuwsgierig te zijn, open te staan en te verwonderen. Door de juiste (door)vraag te stellen op het juiste moment. Confronteren soms ook dus, wanneer nodig. Zeker als het oordeel om voorrang vecht. Waar begrijpen het heeft.

Soms voelt onderwijs als een kaartenhuis.

Lees verder

Niets praktischer dan een goede theorie

Niets praktischer dan een goede theorie

Tja, met zo’n quote van wijlen Martinus J. Langeveld, één van Neerlands grootste pedagogen, kan de dag eigenlijk al niet beter beginnen. Want vandaag is het zover: de presentatie voor het team. Bouwen aan inclusief onderwijs kan natuurlijk niet zonder dat er wordt gewerkt aan ‘de terugkeer van de pedagogiek’! Een sterk pedagogische basis, als betonmatten in het fundament, van waaruit we werken.

Met een stapel boeken onder mijn ene arm en foto’s en platen van inspirerende leeromgevingen van onze reis onder de andere arm loop ik de school binnen. Het team is al aan het ontbijt als ik de techniek controleer. Dit zodat de presentatie van straks op rolletjes gaat lopen. Tegelijkertijd voel ik ook hoofdpijn opkomen.

Lees verder

De school voorbereidende groep

De school voorbereidende groep

Zo’n eerste week is prettig. Een werkweek zonder dat er kinderen zijn. Even kilometers maken. Voor de zomer koos ik ervoor om direct na de laatste schooldag op vakantie te gaan. Dat gevoel van vrijheid op te zoeken. De camper stond al een week metaforisch wat te knipogen. Met zin om te vertrekken. En naast ontspanning en veel sport, zal deze vakantie ook in het teken staan van schrijven. Het schrijven van een boek. Een boek over een onderwijsreis door Scandinavië, het walhalla van inclusie in Europa. Naar het schijnt…

Want als ik mij binnen het onderwijs ergens hard voor wil maken, is dat inclusie. Je kunt het een stokpaardje noemen. Na jarenlang wat gekscherend gezegd ‘in de krochten van het onderwijs’ te hebben gewerkt, en waar ik soms kinderen ontmoette die langzaam karikaturen van zichzelf waren geworden, was het fantastisch om met hen hun ware potentieel opnieuw te laten ontdekken. Wat dat is onderwijs voor mij:

Lees verder

Twee jaar later opnieuw dag één – #GO

Twee jaar later opnieuw dag één – #GO

Altijd ergens wel spannend zo’n eerste dag. De hond rent naast mij op weg naar school. Het is mijn derde eerste dag op deze school. Mijn tweede jaar als kwaliteitsondersteuner. (Naast dat het wat lekkerder bekt komt het ook meer in de buurt van mijn taak en rol nu, in vergelijking met dat wat op mijn loonstrook prijkt: intern begeleider.) En het wordt het eerste jaar dat ik zonder startstress mijn weg naar school toe vind. Vorig schooljaar zag ik de te verzetten berg aan werk om iets dat onderwijskwaliteit heet het liefst gister al voor elkaar te hebben. Nu is bergtop nog steeds zichtbaar, de mist opgetrokken en maakt de zon de motivatie om de beklimming voort te zetten af. De regen van gister en de zon deze ochtend doen de rest, al fietsend in het bos.

Een prima start van het nieuwe schooljaar.

Nou ja, start!?

Lees verder

Beschikbaarheid als sleutel

Beschikbaarheid als sleutel

Een ontdekkingstocht naar goed onderwijs

(Afgelopen mei publiceerde JSW.nl een interview, online en in hun mei-uitgave (9). Onze reis was de aanleiding. Wat ontvouwde was een goed gesprek over mijn visie op onderwijs. Een notendop uiteraard.)

TEKST ERIK OUWEKERK
FOTO JAN MULDERS

Ronald Heidanus denkt na over zijn vak en wil handelen naar zijn visie. Dat bracht hem op uiteenlopende plekken in het onderwijs, en zelfs naar Scandinavië waar hij met zijn gezin een educatieve rondreis maakte. Met een koffer vol (onderwijs)ervaring werkt hij nu als interne begeleider op de Jenaplanschool Jeanne D’Arc in Tilburg, waar hij vanuit de lerarenkamer vertelt over zijn visie op goed onderwijs.

Wat heeft je naar het onderwijs gebracht?
‘Ik kreeg als oppas al op jonge leeftijd te maken met een jongen die als moeilijk werd bestempeld. Ik zag dat hij een ander brein had en adviseerde de ouders om het kind te laten diagnosticeren – niet met die woorden overigens hoor, ik was nog jong – en er bleek autisme in het spel. Het feit dat ik zag dat er wat aan de hand was en dat ik zonder moeite met het ‘moeilijke’ kind om kon gaan, zette me aan het denken en resulteerde (mede) in mijn keus voor de studie sociaal pedagogisch werk (SPW).

Later tijdens een stagejaar op een ZML-school nam ik al snel de klas over van de leraar en dat ging me goed af. Maar toch bleef ik de klassenassistent die niet als gelijkwaardig werd gezien. Zodoende ging ik naar de Pabo, maar toen ik daar in het laatste jaar voor een school een plan voor vernieuwend onderwijs maakte, stuitte dat op weerstand bij het gehele schoolteam. Ik stopte op de pabo en ging

Lees verder