leermeester

Meester Leo voelde een knagende onrust. Ergens een goed willen doen. Hij wilde zó graag dat de kinderen het begrepen, dat hij soms de grenzen van zijn eigen pedagogische rol overschreed. Bij Amin, die moeite met rekenen had, had meester Leo zonder dat hij het zelf doorhad veel voorgezegd. Daardoor ontstond er ook de verleiding bij andere kinderen, die niet stopte met om de meester vragen. Amin volgde meester Leo’s wil, niet die van zichzelf. De wil om het te begrijpen stond enorm op spanning, en het lag misschien wel niet aan het rekenen. Het zó graag willen controleren zorgde